Son günlerde Kanye West konseri etrafında dönen tartışmalar, müzikten çok daha derin bir meseleyi gündeme taşıyor. Bu konser, sadece bir eğlence etkinliği değil; aynı zamanda toplumsal bir ayna. İzleyicilerin büyük bir kısmı, sanatçının müziğinden ziyade sadece sosyal medyada “ben de oradaydım” diyebilmek için bu etkinliğe katılıyor. Artık deneyim yaşamıyoruz; sadece tüketiyoruz. Bir konsere gitmek, bir sosyal medya hikâyesi satın almakla eşdeğer hale geldi.
Günümüzde insanlar, bir sanatçıyı takip etmekten çok, onun yarattığı sansasyonla ilgileniyor. Ne kadar çok tartışma yaratıyorsa o kadar değerli kabul ediliyor. Bu durum, yetenek ve karakterin değil, görünürlük ve etkileşimin ödüllendirildiği bir kültürel ortam yaratıyor. Kanye West gibi tartışmalı bir figürün ardında milyonların toplanması, bu durumun bir yansıması. Artık bir kişinin ne söylediği değil, ne kadar meşhur olduğu önemli.
Toplumlar, alkışladıkları şeylere dönüşür. Eğer biz sansasyonu ödüllendirirsek, sonunda kültürel çürüme ile karşı karşıya kalırız. Günümüzde insanlar, bir kitabın imza gününde ya da bir tiyatro oyunu için kuyrukta beklemektense, bir skandalın peşinden koşmayı tercih ediyor. Çünkü değerlerimizi kaybetmeye başlamış durumdayız. Müzik, sanat ve içerik, artık göz ardı ediliyor; önemli olan görünürlük ve kalabalıkların bir parçası olmak.
Belki de çağımızın en büyük yalnızlığı, insanların düşünceleri yerine trendlere sarılmasıdır. Fikirler yerine etiketlere, değerler yerine algoritmalara teslim olmaları. Bu nedenle mesele Kanye West’in konseri değil; mesele, görünürlüğün değerin önüne geçmesi, şöhretin karakterden daha kıymetli hale gelmesi. Ve belki de en üzücü olanı, bu durumu kimsenin sorun olarak görmemesi. Çünkü yozlaşma, çoğu zaman sessiz sedasız gelir; alkışlarla birlikte.
